
Zo had ik het laatst over mijn scrapbook periode, nu ben ik alleen nog maar op het knutselen op het internet. Veel minder rommel en je hoeft niks op te ruimen als je geen zin meer hebt.


Soms heb ik zoveel stress om niks, van de kansloze waardeloze stress waar ik niks mee bereik. Als ik hoor dat iemand iets over me gezegd heeft. ( alsof ik nooit iets over iemand zeg) Gelijk bellen, smsen, mailen. Of als ik ben bang dat dingen totaal in het 100 lopen, weer bellen,smsen, mailen. ( alsof ik nooit iets in het 100 laat lopen) Maar vandaag niet.....
Ik heb van die rare vlagen.

We waren best een mooi stel, ik zag je niet elke dag, sprak je niet elke dag. Maar na weer een heftig weekend samen te zijn geweest en je mij met mijn koffertje thuis afzette en je “hou je haaks zei” ( terwijl je wist dat ik daar een hekel aan had) wist ik dat je me in de gaten zou houden die week.
En wat heb je me vaak te pakken gehad. Terwijl ik niet eens bij je woonde heb je me zo vaak te pakken gehad.
De eerste keer dat ik samen met een vriendin alleen thuis was, ik was 15. Je wist dat ik die week alleen thuis was en belde die week iets vaker dan normaal. Zo ook op woensdagavond, je belde me mobiel. Ik was wezen trainen en we waren blijven hangen in de kantine, want dat kon nu eindelijk een keertje. Goed, je belde, mijn harstslag ging omhoog, ik nam op; waar ben je zei je. Eh.. Thuis, ja ik ben thuis. Oh ja zei je…. Ja zei ik!
Nou dat vind ik toch raar, want ik belde je net een paar keer op de huistelefoon ( waarom waarom belde je op de huistelefoon, dat deed je NOOIT!) maar je nam niet op.
Oh zei ik, ik ben op zolder, op mijn kamer, en daar hoor ik de telefoon niet.
Nou zei je, ik vind mobiel bellen een beetje duur dus ik bel je over vijf minuten op de huistelefoon, en als ik jou was zou ik maar opnemen.
Ik heb nog nooit zo snel gefietst, een stuk waar we normaal een kwartier over fietsten deden we nu in vijf minuten. Bezweet kwamen we aan, we stormden naar binnen en doken op de telefoon.
Maar je belde niet….. En je had ook niet gebeld die avond op de huistelefoon. De volgende ochtend smste je; LEKKER AVONDJE THUIS GEHAD?
Vandaag mis ik jou niet, ik mis mij.
Ik mis het stukje wat jij in mij vertegenwoordigde, en hoe in godsnaam vind ik dat terug.



